Vol bewondering luisteren tijdens Festival Stille Nacht

Bij Festival Stille Nacht in Rotterdam laat een aantal veelbelovende singer-songwriters op verschillende locaties horen wat ze in huis hebben. En dat was veel, bleek op vrijdag, de tweede dag van het festival. We namen een kijkje bij Pitou, Emma Bale, Tamino en Ryan McMullan.

Je moet het maar durven. Te midden van alle rumoer van een behoorlijk gevuld Rotown beginnen met een a capella nummer. Sterk, want Pitou (gesterkt door twee achtergrondzangeressen) had meteen de aandacht. De jonge zangeres deed vorig jaar aan Popronde mee en speelde tot voor kort zonder band. Het blijkt een goede greep, die nieuwe opzet. De toetsen en drums maken de nummers voller, zonder afbreuk te doen aan de kwetsbaarheid. Het trio zangeressen heeft een mooie samenzang, zij vullen elkaar goed aan. De sterke stem van Pitou zelf komt goed tot zijn recht. Ieder nummer krijgt zijn eigen sfeer mee, het ene heel gevoelig, het andere nummer wat meer uptempo. Zo wordt ‘Walls’ heel opzwepend door de harmonieën en dat wordt met luid gejuich beloond. De praatjes van Pitou tussendoor klinken soms wat onzeker, maar ze toont hiermee ook haar charme. Even lijkt ze de zaal tot de orde te roepen: ‘Vreemd, dat het stil wordt zodra je gaat praten. Dat zou beter andersom kunnen’. Om even later voorzichtig aan te vullen: ‘Excuses voor degenen die zich aangesproken voelen’. We zijn erg onder de indruk van deze zangeres.

Even verderop in De Unie staat Emma Bale stijlvol in een lange zwarte broek met franjes en een klassieke blouse erop. De jonge Vlaamse zangeres betovert met haar eigen stijl. Ook zij begint heel kwetsbaar, met een rustig nummer begeleid door piano. Het contrast tussen de sterke zang en performance met het ogenschijnlijk verlegen meisje tussen de nummers door is groot. Het is duidelijk dat Bale veel in haar mars heeft. Meestal treedt ze met een hele band op, nu alleen met pianist. Af en toe pakt ze haar gitaar ter aanvulling. Het doet haar goed, deze akoestische set. De nummers zijn sterk genoeg voor deze minimale begeleiding en de stem van Bale vertoont voldoende variatie. Het publiek, dat in grote getalen is toegestroomd om Bale te zien, lijkt het hier mee eens te zijn.

De Vlaamse zanger Tamino begint zijn optreden in Rotown alleen, met het nummer Tummy. Bij het tweede nummer voegen drummer Ruben Vanhoutte en toetsenist Tom Pintens zich op het podium. We weten dat Tamino in zijn eentje ook onderhoudend is, maar de toevoeging blijkt heel erg goed te werken. Tamino hoeft de show niet helemaal zelf te dragen en kan wat meer ontspannen zijn kwaliteiten tonen. Hoewel de begeleiding duidelijk aanwezig is geven de muzikanten Tamino de ruimte om te doen wat hij goed kan. Zo ontwikkelt hij steeds meer zijn eigen stijl. De achtergrondzang stuwt de nummers omhoog en deze worden hierdoor meer opzwepend, zoals in Indigo Night. De afwisseling tussen wel en geen begeleiding en rustige en meer uptempo nummers doet het goed. Tamino eindigt –uiteraard- met Habibi, in een betoverende uitvoering. Het is daarbij mooi om nu eens niet naar Tamino te kijken, maar naar het publiek dat duidelijk gegrepen is. Een aantal mensen geniet met ogen dicht, anderen kijken vol bewondering, en weer iemand anders slaat de handen voor het gezicht. Zo indrukwekkend. En zo oorverdovend als de stilte tijdens het lied, is het applaus dat erop volgt.

De Ier Ryan McMullan is gewend om met band te spelen, maar heeft die voor Festival Stille Nacht niet meegenomen. De zanger verzorgde eerder het voorprogramma van bijvoorbeeld Ed Sheeran en Snow Patrol en heeft net een eigen tour afgerond. Tussen twee tours door past het optreden hier in Rotterdam net in zijn agenda. De mooie Paradijskerk zit lekker vol en vormt een mooi decor. McMullan begeleidt zichzelf op piano en gitaar en dat gaat hem goed af. Hij laat horen dat hij een fijne stem heeft, die zowel rustig en zacht kan klinken, als wat rauwer. McMullan weet dit goed te doseren. Het is merkbaar dat hij al aardig wat optredens achter de rug heeft. Zo soepel gaat hij met zijn publiek om. De nummers zijn persoonlijk en oprecht en daarmee is zijn zang bevlogen. Het publiek reageert enthousiast.

Complimenten aan de organisatie voor de mooie line-up op dit festival. Stuk voor stuk sterke optredens van artiesten waar we vast nog meer van gaan horen.

Foto’s: Bente van der Zalm

 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *