Verslag Waterpop 2018

Waterpop 2018 gaat van Vlaamse verrassingen via Britse beats naar Duitse donderslagen

Zul je altijd zien, is het wéken lang droog en dan komt het water toch nog met bakken uit de hemel vallen als het festival opent. Zo begon Waterpop, what’s in a name. Gelukkig waren het slechts een paar (grote) plaagstoten. We gingen vandaag op pad om Airways, Emma Bale, Evil Empire Orchestra, The Picturebooks, Mama Franko en Blackbird te zien.  

Mama Franka en Emma Bale

Mama Franko staat vandaag als eerste band op het grote podium. Deze band maakt een aanstekelijke mix van reggae, ska, funk en balkan. Met z’n achten op het podium bouwen de bandleden een feestje en dit slaat over op de mensen voor het hek. De zon breekt hiermee definitief door. Mama Franko doet mee aan Popronde dit jaar, dus mogelijk zien we ze nog een keertje terug.

Niet lang daarna staat de Vlaamse Emma Bale, naar eigen zeggen, voor het eerst op een Nederlands zomerfestival. Bale is een sterke act voor festivals; zij heeft een zeer goede stem en de stevige elektronische muziek sluit hier mooi bij aan. Toch moet Bale hard werken om de mensen mee te krijgen. Bij een eerste poging op het publiek aan het zingen te krijgen moet ze lachen wanneer het resultaat slechts een handjevol voorzichtige meezingers is. Met haar charme en professionaliteit lukt haar uiteindelijk om de harten van veel van de aanwezigen voor zich te winnen. Twijfelaars haalt ze over de streep wanneer zij aan het eind nog door het publiek heen gaat dansen en zingen. ‘We love you’ roept iemand: Bale kan tevreden terugkijken op dit optreden, wat een klasse.

Blackbird en Evil Empire Orchestra

Blackbird stond al eerder op Pinkpop en heeft recentelijk een EP gereleased. Reden genoeg om nieuwsgierigheid op te wekken. Het eerste waar wij aan moeten denken bij deze zangeres met band is Ilse de Lange, zowel wat betreft het stemgeluid als de muzikale keuzes. Blackbird zingt haar eigen Amerikaanse folk rock nummers, maar ook enkele klassiekers, van bijvoorbeeld Stealers Wheel en Jefferson Airplane. Vooral de covers doen het goed op het veld, want dat bestaat vooral uit mensen die zulke nummers goed kennen.

Net zoals elk jaar zijn de Vlamingen goed vertegenwoordigd op Waterpop. Evil Empire Orchestra is ook zo’n vertegenwoordiging van onze zuiderburen. Zelf noemt de band de muziek een mix van psychedelisch en dirty soul. Wij horen stevige jazzy en funky muziek met de ruige en krachtige stem van zangeres Kimberly Dhondt. Het achttal weet zonder enige moeite te overtuigen. Deze band is de komende weken op vele Nederlandse festivals te zien.

Airways en The Picturebooks

De groovy rock van de enige Britse band op het festival vandaag dendert lekker over het veld. Opvallend bij de band Airways is de stevige ritmesectie met dreunende bas. Zanger Jake Daniels vraagt nog even hoeveel mensen van Airways hadden gehoord: slechts een klein aantal steekt de hand op. Dit vraagt om veel overtuigingskracht van de Britten. Vorig jaar bracht Airways een eerste EP uit, met pakkende en gevarieerde nummers als ‘One Foot’ en ‘White Noise Boys’. De band speelt ook een nieuw nummer van de binnenkort te verschijnen volgende EP. De bandleden lijken het zelf naar hun zin te hebben, aan de lachende gezichten te zien. Aan het eind van de set wordt er lekker mee geklapt en gedanst. Plotseling is het optreden afgelopen, terwijl er eigenlijk nog bijna tien minuten meer tijd was ingeruimd.

Wegdommelen in de zon is er niet bij wanneer The Picturebooks optreedt. Met dreunende mokerslagen worden we wakker geschud. De Duitse muzikanten maken bluesrock met z’n tweeën. Dit resulteert in een zeer energiek, sympathiek en aanstekelijk optreden dat goed in de smaak valt bij het publiek.

Deze editie van Waterpop was zoals we gewend zijn: fijn verrassend voor wat betreft de muzikale acts en vertrouwd wat betreft de opzet. We zagen een diversiteit aan artiesten, waarvan een aantal veelbelovend en anderen leuk voor één keer. De aanwezigen varieerden bijna net zo veel: in leeftijd van 0 tot ver in de zeventig, in aankleding van doorsnee tot extravagant. We kunnen er weer voor een jaar tegen.

Foto’s: Bente van der Zalm

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *