Cherry Glazerr – Stuffed & Ready

Vanaf de hoes van ‘Stuffed & Ready’ kijkt de tweeëntwintigjarige Clementine Creevy ons zelfverzekerd aan. Gewapend met een gitaar kan deze zangeres de hele wereld aan.
Het is alweer het derde officiële album -daarvoor verscheen ook een album in zeer kleine oplage op cassette- van Cherry Glazerr uit Los Angeles, dat vandaag werd uitgebracht op Secretly Canadian.
Meer dan ooit is dit een album van Creevy, die als enige van de originele bezetting over is en deze plaat heeft gemaakt met drummer Tabor Allen en bassist Devin O’Brien.  Wel wist ze opnieuw topproducer Carlos de La Garza (ook Paramore) te strikken. Hij bleek de juiste man om het trio te inspireren om gedurende 6 maanden aan een hele nieuwe versie te beginnen van een album dat begin 2018 eigenlijk al klaar lag, maar toen nog geen goed gevoel opleverde. Dit eindresultaat mag er zijn, want deze plaat klinkt bijzonder volwassen. De teksten gaan niet meer over tienerleed of wereldproblemen, maar Creevy is introspectief en durft zich kwetsbaar op te stellen, zelfs als dit uitdraait op een total loss. In opener ‘Ohio’ zingt ze bijvoorbeeld “I wish myself the best but I’m broken / the light inside my head went dead and I turned off”. De zang en muziek sluiten daar perfect bij aan en reflecteert alle stemmingen, soms rustig, zoals in ‘Self explained’, maar meestal uptempo en met een goede dosis distortion op de gitaar. In ‘Stupid Fish’ gaat ze helemaal lekker los. Muzikaal gezien lijkt de band overigens terug te grijpen op de jaren negentig; Single ‘Daddi’ doet bijvoorbeeld sterk aan de Engelse band Lush denken. Andere referenties zouden Melissa Auf der Maur, Angel Olsen, Sleater-Kinney of the Pixies (een van de bands waarmee ook is getourd) kunnnen zijn.

Live heeft Cherry Glazerr inmiddels ook een goede reputatie opgebouwd. In 2018 stond het trio zelfs op Coachella. In Nederland heb je de komende tijd 2 keer een niet te missen kans: op donderdag 18 april in Bitterzoet, Amsterdam en op vrijdag 19 april tijdens het festival Motel Mozaïque in Rotterdam.

Tekst: Paul

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *