Op 16 november kwam het tweede album ‘Why do it at all’ van rocktrio Grim Tim bij Lab Music uit. Meteen bij beluistering valt op dat op deze plaat het vuur van de rock ‘n roll stevig brandend wordt gehouden, binnen het kader van vuige blues en pop en op Amerikaanse leest geschoeide rock, denk jaren ’70.
Vernieuwend zijn de nummers niet direct te noemen, maar wel heel lekker en uitstekend opgenomen door Martijn Groeneveld (John Coffey, Blaudzun, Klangstof).

Het titelnummer is het meest toegankelijke nummer van de plaat, dat meteen blijft hangen. Op de andere nummers klinken zanger-gitarist David Henry, drummer Dustin Boerrigter en bassist Stijn Hazewinkel wat ruiger,
maar het is duidelijk dat we hier te maken hebben met goed op elkaar ingespeelde muzikanten, want het vliegt nergens uit de bocht.
Over de hele plaat vallen de goed gedoseerde riffs/hooks en koortjes op.
Henry is een goede zanger die af en toe ook flink vocaal kan uithalen. Zijn stem met dat perfecte gruisje heeft iets weg van Barry Hay en ook verder
klinkt de band soms als de Golden Earring in zijn hoogtijdagen, of als een band als de Fatal Flowers. Het iets meer psychedelische ‘Down-and-out Roundabout’ lijkt een regelrechte verwijzing naar rocklegende Yes. En ‘Where it belongs’ klinkt als een typische bluesklassieker.
Voor een eerste indruk zou je heel goed de homemade video ‘203’ als uitgangspunt kunnen nemen:

Poppodium 013 riep de band een paar jaar geleden al uit tot Nederlands hoop in bange dagen en met dit album is duidelijk dat we de rock in Nederland nog lang niet hoeven doodverklaren.

Wil je de jongens live aan het werk zien, dan kun je de komende tijd hier terecht:
13 december: Sugarfactory, Amsterdam
15 december: Elektra, Sliedrecht
29 december: Stathe, Utrecht
25 januari: Bibelot, Dordrecht (met The Sore Losers)

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *