Het online magazine voor eigenwijze muziek

Breekbaarheid als wapen bij Snail Mail in Bitterzoet

Tekst: Fabian Hofland
Foto’s: Cédric Oberlin

Snail Mail is het tot band uitgegroeide solo-project rond de nu nog 19 jarige (ze is 16 juni jarig) Lindsey Jordan. Vorig jaar verscheen haar debuut album ‘Lush’ op het gerenommeerde Matador label. Het concert stond oorspronkelijk geprogrammeerd in de kleine zaal van Paradiso, maar werd verplaatst naar Bitterzoet, dat ruim van tevoren uitverkocht was. Er is geen voorprogramma, dus alles hangt af van hoe Snail Mail vanavond presteert.

De set begint met een intro dat in niets lijkt op het intro van het album, maar eerder de aanzet van een dikke rockband. Deze jam slaat, ietwat abrupt, om naar het zomerse ‘Heatwave’. De toch al breekbare en hese stem van Jordan is vanavond extra hees en wel erg breekbaar. Er vallen letterlijk noten en lettergrepen weg. Ze beklaagt zich even later over de uitputtende tournee en is blij dat ze nog maar vier concerten te gaan heeft. Het avond aan avond optreden heeft haar stem geen goed gedaan.

Snail Mail par Cédric OBERLIN (5)

Snail Mail tijdens een eerder optreden

Vooral bij het switchen tussen de lichte, bijna fluisterzang en het aanzetten van de meer raspige zang zorgt voor een aantal hick-ups. Maar na een paar nummers heeft ze zich volledig herpakt en is er weinig van de tour-moeheid te merken. De driemansband is aangevuld met een extra toesteniste, die op twee nummers tweede gitaar speelt, om de nummers beter tot hun recht te laten komen. Het sobere drumwerk in combinatie met de rollende baspartijen vormen een solide basis, maar alles draait toch echt om Jordan. Haar gitaarspel is licht en luchtig, en wordt bijna moeiteloos uit de mouw geschud.

Snail Mail par Cédric OBERLIN (2)

Snail Mail tijdens een eerder optreden

Er zijn een aantal duidelijke publieksfavorieten die met gejuich onthaald worden zoals ‘Golden Dream’, ‘Speaking Terms’, maar vooral ‘Pristine’ is de grote hit. Wat opvalt is dat Jordan echt liedjes schrijft. In dit genre van indie/gitaar-pop met artiesten als Soccer Mommy en Courtney Barnett gaat het vaak meer om de sfeer en de gitaarlicks, maar Snail Mail heeft volwaardige nummers met een kop en een staart, met rustpunten, tempowisseling en bruggetjes. Alles even achteloos gespeeld overigens.
Na zo’n 40 minuten loopt de rest van de band het podium af en speelt Jordan de enige cover van de avond. Het nummer ‘2nd Most Beautiful Girl In The World’ is van de vrij obscure begin jaren 90 band Courtney Love, niet te verwarren met de ex van Kurt Cobain. Het rammelige, punky origineel wordt omgetoverd tot een weemoedige lovesong die het publiek muisstil weet te krijgen. Na de mededeling “Here is another sad one” volgt er een solo-bewerking van het eigen ‘Stick’. Deze is nog indrukwekkender dan zijn voorganger. Jordan zingt haar misère van zich af en dat gaat door merg en been.

Snail Mail par Cédric OBERLIN (4)

Snail Mail tijdens een eerder optreden

Als tegen het einde van nummer bij een van de uithalen haar stem compleet wegvalt, schraapt ze haar keel en zet hem simpelweg nogmaals in. Dit zou een nummer kunnen verpesten, maar dit was juist een ontwapenend moment. Je vergeet soms dat muzikanten ook gewoon mensen zijn en zo’n momentje laat zien dat het allemaal niet vanzelf gaat. Ze gooit er nog drie of vier uithalen die wel loepzuiver zijn en na de laatste gitaaraanslag is het concert ten einde. Geen toegift, geen groot slotnummer. Nee, twee gevoelige kleine liedjes in hun puurste vorm is waar Jordan je mee de nacht in stuurt. Niet alles ging perfect vanavond, maar we hebben een rauwe, pure artiest gezien die van haar breekbaarheid een wapen heeft weten te maken en daarmee het publiek na minder dan een uur volledig voldaan achterlaat.

Snail Mail par Cédric OBERLIN (1)

Snail Mail tijdens een eerder optreden

Verder Bericht

Vorige Bericht

Laat een reactie achter

© 2019 CHAOS Music Magazine

Thema door Anders Norén