Het online magazine voor eigenwijze muziek

Verrassingen EUT en Shht kleuren twintigjarig jubileum Schippop

RONALD RENIRIE

Tekst: Ronald Renirie
Foto’s: Johan Gerritse

Na het bijna megalomane wapengekletter van Pinkpop en Best Kept Secret is het op een weldadig zonnige zaterdagmiddag heerlijk uitbuiken in de polder van Schipluiden, vlakbij Delft. Daar viert het bescheiden festival Schippop namelijk zijn twintigjarig bestaan. Geen gedoe met lange rijen voor de toiletten of bars, maar gewoon een wei met daarop een podium waarop een aantal gevestigde waarden, maar vooral veel aanstormende muzikale talenten kunnen laten zien wat ze waard zijn.

Cas Schippop 2019 - © Foto: Johan Gerritse

CAS

Terwijl aan het begin van de middag, na een onstuimige nacht, de laatste regendruppels zich neervlijen op het Schipluidense gras beklimt CAS het hoofdpodium. Gek genoeg voor hun laatste optreden. Het vijftal dat elkaar leerde kennen op het Rotterdams Conservatorium begon als begeleidingsband van de getalenteerde liedjesschrijver Cas Ronckers, maar is inmiddels een hecht collectief geworden. Daarom gaat de band na vandaag door het leven als World Next Door.(Nu nog) CAS en zijn bandleden komen goed voor de dag met een flink pak sterke songs. Radiovriendelijke indiepop met treffende refreinen en een uitstekende zanger, bij elkaar gehouden door een stel jonge, uiterst vakkundige muzikanten. Zo nu en dan missen zij misschien net even dat scherpe randje, maar vanwege de kwaliteit van de liedjes halen zij een heel ruime voldoende. Als dit vijftal als World Next Door een kartelmesje tevoorschijn haalt, zouden er wel eens hele mooie dingen kunnen gebeuren.

Gruppo Sportivo Schippop 2019 - © Foto: Johan Gerritse

Gruppo Sportivo

En dan, rond kwart over drie, gebeurt er iets bijzonders. Waar CAS zojuist voor misschien honderd man stond te spelen, stroomt plots het veld voor het hoofdpodium vol met veertigplussers. Gruppo Sportivo is in the house namelijk. En wat een heerlijk bandje om op een festival als dit tegen te komen. De zon schijnt inmiddels volop, en boegbeeld Hans Vandenburg, aangevuld met oerleden Max Mollinger (drums) en toetsenist Peter Calicher, plus  bassist Tim Barning, en zangeressen Lies Schilp en Inge Bonthond (ex-bardame van de legendarische kroeg De Vagebond in Rotterdam) weet nog altijd hoe je een feestje moet bouwen. ‘Gruppo’ laveert drie kwartier lang moeiteloos tussen pop, rock, funk, country en new wave, en schudt bovendien achteloos een medley uit de mouw waarin o.a. KC & The Sunshine Band, Frankie Goes To Hollywood (Relax), Ian Dury (Hit Me With Your Rhythm Stick en Sex And Drugs And Rock And Roll) vechten om de aandacht. Als kers op de taart volgt nog Gruppo klassieker ‘Hey Girl,  als voor de hand liggend hoogtepunt.

Schippop is een klein festival dat zijn plaats weet, met een maximale capaciteit van 1500 bezoekers, een aantal dat uiteindelijk moeiteloos gehaald wordt op deze jubileumeditie. Programmeur Daan van de Putte (ook programmeur van Poppodium STECK in Delft) is halverwege de middag ook meer dan tevreden: “We hebben met zijn allen hard gewerkt om het ook dit jaar weer voor elkaar te boksen. We willen graag een mooie mix neerzetten. Een band las Gruppo Sportivo en rapper Fresku, wat al gevestigde namen zijn, maar ook minder bekende bands, die het publiek hier weten te verrassen.” En gelijk heeft hij, want de vier bands die hierna komen zijn stuk voor stuk, om uiteen lopende redenen, verrassend te noemen.

Josephine Schippop 2019 - © Foto: Johan Gerritse

Josephine

Allereerst is daar Josephine. Deze 21-jarige zangeres uit Brugge heeft een ultra-coole uitstraling, met haar hippe trainingsjasje en zwierende danspasjes. Bovendien heeft ze een stem die ergens het midden houdt tussen Amy Winehouse en PJ Harvey, waarbij vooral het rauwe randje extra inhoud geeft aan de liedjes die zij met haar band schrijft. Zonder ook nog maar een single op haar naam is Josephine naar aanleiding van dit optreden al een belofte te noemen.

Indianizer Schippop 2019 - © Foto: Johan Gerritse

Indianizer

Direct daarna is het de beurt aan de volgende verrassing. Het uit Turijn afkomstige Indianizer weet moeiteloos een hippie attitude en psychedelica te koppelen aan wereldmuziek in de breedste zin van het woord. De blote voetjes van de bandleden sluiten naadloos aan bij de bloemen die vanaf het veld het podium op worden geworpen. Lekker festivalbandje.

EUT Schippop 2019 - © Foto: Johan Gerritse

EUT

Maar de gewaagde programmering van Schippop komt pas echt tot zijn recht bij de volgende twee bands. Allereerst is daar EUT. Dit vijftal uit Amsterdam werd in 2017 opgepikt door V2 Records, en toerde zich vervolgens een slag in de rondte. Dat vele spelen heeft zijn vruchten afgeworpen. Waar de band, onder leiding van de even charmante als venijnige frontvrouw Megan de Klerk, in het verleden nog wel eens rommelig voor de dag wilde komen, is EUT inmiddels verworden tot een hecht collectief met retestrakke songs die het ene moment poppy zijn, maar het volgende moment de eigenwijsheid van bands als Sonic Youth en Pixies in zich dragen. Het debuutalbum ‘Fool For The Vibes’ verscheen eind vorig jaar redelijk geluidloos, en is zeker een luisterbeurt waard, maar ga deze band vooral live zien.

Shht Schippop 2019 - © Foto: Johan Gerritse

Shht

Het onbetwiste hoogtepunt van deze editie van Schippop komt echter van Shht. Deze vijf mennekes uit Gent, uitgedost in lichtbruine overalls schieten muzikaal werkelijk alle kanten op. Het ene moment denk je naar Rammstein te luisteren, maar direct daarna schieten deze vijf jonge Vlamingen een funk-kogel af, om die vervolgens op te vangen in een kogelvrij vest waar met dikgedrukte indie  letters het woord ‘punk’ op staat. Shht speelt met geluidseffecten op de zang, vreemde tellingen in ritmes en onverwachte wisselingen in geluid, waardoor een bij vlagen totaal geschifte kakafonie ontstaat die, gek genoeg, altijd weer op het juiste moment bij elkaar komt. Deze band combineert geniale gekte met finesse. En dat is heel bijzonder.

Fresku Schippop 2019 - © Foto: Johan Gerritse

Fresku Schippop 2019 – © Foto: Johan Gerritse

Je zal er maar na moeten spelen. Die twijfelachtige eer gaat naar de Eindhovense rapper Fresku. Samen met zijn kompanen probeert hij het geweld van Shht te overstijgen. Hoe hard hij ook zijn best doet, het komt er vanavond niet helemaal uit. Fresku (echte naam: Roy Michael Raymound) is een geboren verhalenverteller, maar zit niet lekker in zijn timing, loopt in zijn dadendrang regelmatig voor zijn beats uit, of holt er net achteraan. Maar misschien is dat wel mierenneuken, want het publiek in de overvolle festivalwei lijkt van deze kleine missers totaal niets mee te krijgen, en viert zijn eigen feestje.

Playground Zero Schippop 2019 - © Foto: Johan Gerritse

Playground Zero

Een feestje dat nog even doorgaat met afsluiter Playground Zero. Een mooie afsluiter ook, in ieder geval voor eenieder die nog wat dancemoves in de inmiddels vermoeide festivalbeentjes heeft zitten. Deze drie Hagenezen zijn ingehuurd om een feestje te bouwen, en dat lukt ze ook moeiteloos.

Zo eindigt het twintigjarig jubileum van Schippop in het o zo verdiende feestje, dat echter vooral kleur kreeg door onverwachte hoogtepunten EUT en vooral Shht. Met dank aan de gedurfde programmering van een festival dat strak geregisseerd is, maar tegelijkertijd zijn charme behoudt vanwege zijn bescheidenheid. Hulde.

 

 

 

Verder Bericht

Vorige Bericht

Laat een reactie achter

© 2019 CHAOS Music Magazine

Thema door Anders Norén