Het online magazine voor eigenwijze muziek

Black Midi – Schlagenheim

Tekst: Dennis de Waard

Vier jonge studenten van de BRIT School for Performing Arts ontmoetten elkaar, spelen vier weken lang jams van anderhalf uur in een pub en worden, nog voordat ze nog maar één song hebben geschreven, al getekend door Rough Trade. Daarna gaat het balletje rollen voor Black Midi. De experimentele en alternatieve rock wordt een enorme hype in eigen land en de band staat plots ook op allerlei toonaangevende festivals door Nederland (ESNS, Valkhof, Lowlands). Naast de hype zou je vergeten dat er ook nog een plaat aan zat te komen.

Die plaat is eentje geworden waarmee de band zichzelf definitief op de kaart zet. Met opener ‘953’ krijgt Schlagenheim een kickstart met een ziedende riff, ondersteund door drums die net naast een comfortabel ritme zitten. Net wanneer je doorhebt hoe de song in elkaar steekt, volgt er een aantal seconden pure chaos die vervolgens weer tot stilte wordt gemaand door wéér een rustigere passage. Black Midi zet je op dit album constant op het verkeerde been en doet lekker waar het zelf zin in heeft. Ook dat blijkt uit de teksten:

“Please stop all of this
strange fantasy,
This is not who you are
Not who you want to be,
Not who I want you to be”

Black Midi geeft geen tekst en uitleg bij de teksten, maar dit lijkt zomaar een sneer te zijn naar iedereen met wie de band te maken heeft gehad, van hun eigen school tot aan de pers (waaronder ook wij). De bandleden van Black Midi doen precies wat ze niet verteld wordt. Ze geven niets om de genrehokjes waarin hun leraren van de kunstschool en de pers ze proberen in te plaatsen. Zo is er ook het nummer ‘bmbmbm’. Een track die langzaam begint, hetzelfde tempo aanhoudt, totdat er steeds meer drumfills komen en de track volledig omvalt, maar als een kat weer lachend op zijn pootjes terecht komt. Black Midi heeft de chaos volledig onder controle.

Hoe langer je het album luistert, hoe duidelijker de invloed van David Byrne en zijn Talking Heads wordt: niet gek dat er een single naar is vernoemd (al heeft die het album niet gehaald). Het heeft dezelfde freak-factor, hakkelende vocalen en aritmische instrumentale uitspattingen. Black Midi’s ‘Schlagenheim’ is tot stand gekomen door urenlange jams. Alles wat de jongens leuk vonden hebben ze geknipt en geplakt tot er nummers tot stand kwamen. Dat maakt dit album zo tof. De tempowisselingen, het geluidsniveau dat van snoeihard tot rustig gaat. De drums, die van reggae-ritmes gaan tot gewoon doodleuk beuken, en de energie van vier gasten die gewoon willen spelen, houdt deze plaat fris, oprecht en origineel. Echt briljante tracks zijn er nog niet geschreven, maar voor een band die nog zo jong is en ‘gewoon’ lekker aan het kloten is, is dit al een behoorlijk album.

Black Midi live:
14 juli, Valkhof Festival
16/17/18 augustus, Lowlands
18 september, Melkweg

Verder Bericht

Vorige Bericht

Laat een reactie achter

© 2019 CHAOS Music Magazine

Thema door Anders Norén