Het online magazine voor eigenwijze muziek

Waterpop 2019: Geen excuus om stil te blijven staan

Tekst: Susanne van Hooft
Foto’s: Bente van der Zalm

Waterpop in Wateringen is een jaarlijks festival waarbij het er vooral om gaat je vrienden terug te zien na de vakantie. Op de achtergrond klinkt lekkere muziek. Dat weerhoudt de programmeurs er niet van om elk jaar weer hun best te doen om een gevarieerde line-up te bieden. Elk jaar zijn er wel interessante bandjes om te ontdekken. CHAOS Music Magazine trok naar het Westland om de sfeer proeven en zag optredens van AVEC, PEER, Sofie Winterson, Ten Times A Million en Tape Toy.

Wanneer we het veld op lopen, horen we nog net enkele tonen van Playyard. Deze band won dit jaar Waterproof en mocht daarom het festival openen. Deze alternatieve rock is een prettige binnenkomer. Zo in het begin van de middag bestaat het publiek vooral uit gezinnen. Kinderen rennen rond en worden achterna gezeten door vermoeide ouders of door fitte, jolige grootouders. De mensenmassa staat nogal verspreid over het veld. Voor de bandleden van Playyard lijkt het niet uit te maken, die doen hun ding gewoon met passie. Er zijn altijd mensen die, wanneer je ze ‘s morgens vroeg wakker maakt met herrie, als vanzelf beginnen te dansen en te springen. Gelukkig zijn die nu ook al aanwezig, als tegenhanger van de mensen die om één uur ‘s middags nog de slaap uit hun ogen wrijven en met halfdichte ogen op zoek gaan naar de koffiebar op het veld. Om ook die laatste groep wakker te schudden, zet PEER vervolgens flink het gas erop.

PEER

Hoewel Playyard energiek genoeg was, klinkt PEER verfrissend, als een gordijn dat nu dan toch echt open getrokken wordt en de zon in je ogen laat prikken. Bij het horen van deze alternatieve britpop, is de vergelijking met Arctic Monkeys snel gemaakt. Toch heeft de band zeker een eigen geluid ontwikkeld. ‘Er is geen excuus meer om stil te staan’, vindt zanger Gijs Teuwsen. Hij gooit al zijn charmes en emoties in de strijd. PEER krijgt de festivalgangers vrij eenvoudig mee, maar verdient eigenlijk een plek later op de dag, wanneer het veld echt volgepakt staat.

Sofie Winterson

Nadat er net een korte regenbui is losgebarsten, is het droog geworden en enkele mensen strijken neer op het gras voor het podium van Sofie Winterson. Begrijpelijk, want de dromerige en zorgvuldig gebrachte muziek die zij en haar bandleden brengen, is bij uitstek geschikt voor een festival met temperaturen boven de dertig graden, waarbij mensen loom van muziek genieten. Ondanks de problemen met het geluid van de synthesizer klinkt het gedegen, maar echte passie springt niet over.

AVEC

AVEC uit Oostenrijk is een aangename verrassing op dit festival. Hoewel de band uit Oostenrijk komt, lijkt de muziek eerder Iers. Dat is niet zo vreemd, want AVEC nam daar het album ‘Heaven / Hell’ op. In de verte doen de melancholieke gitaarliedjes denken aan Amy Macdonald, maar dan met meer variëteit. De zon is inmiddels definitief doorgebroken, hoewel de wind nog lekker zijn gang gaat.

TAPE TOY

TAPE TOY staat, met bijna dichtgeknepen ogen, tegen de zon in naar de menigte op het veld te kijken. Zoals altijd lijken de bandleden gemaakt om muziek voort te brengen. Alsof het niet uit maakt of ze nu in een supermarkt staan, in een oefenruimte of op een podium: zoveel plezier lijken ze er zelf mee te hebben. Het publiek is gewillig en beweegt lekker mee. Toch spat de energie wel op, maar niet echt ván het podium af. Het gat tussen band en mensen blijkt toch wat lastig te overbruggen. TAPE TOY is op z’n best in een broeierig zaaltje, met mensen vlak voor de neus. De vrolijke gitaarmuziek is op zich aanstekelijk genoeg.

Ten Times A Million

Andersom geldt het voor Ten Times A Million, die we eerder in een piepkleine kelder zagen. Op het grote festivalpodium komt deze machorock, beter tot zijn recht. De band is niet kinderachtig en geeft meteen vol gas. Ten Times A Million doet ‘t vooral goed in de grootse uithalen en stevige nummers. Wanneer de band een ballad brengt (de nieuwe single ‘Get It On’), zakt het een beetje in. Dat kan aan het publiek liggen, dat wil traditiegetrouw vooral ruig in de oren horen. Gelukkig kan Ten Times A Million ook wat dat betreft aan de verwachtingen voldoen.

Verder Bericht

Vorige Bericht

Laat een reactie achter

© 2019 CHAOS Music Magazine

Thema door Anders Norén