Het online magazine voor eigenwijze muziek

Echte en oprechte vrienden bij VERA

Blog door Hanna de Vries

Ergens in het centrum van Groningen staat een stoffig pand dat aan de voorgevel an sich niet zo snel op zou vallen. Er hangen wat posters voor de ramen en de trap naar de voordeur ziet er niet bepaald rolstoelvriendelijk uit. Boven de voordeur hangt een framewerk met daarop de woorden Veri et Recti Amici. Echte en Oprechte vrienden. VERA.

Voor de oplettende lezer moet het vast al zijn opgevallen. De reviews van de concerten in VERA worden vrijwel allemaal door mij geschreven. Ik woon letterlijk om de hoek van het poppodium en ben er bijna wekelijks wel een keer te vinden. Niet alleen voor de muziek, maar ook vooral voor de gezelligheid. VERA, anders dan andere poppodia is namelijk een vereniging. 

Een vereniging, die toevallig deze maand 120 jaar bestaat. Ooit begonnen in 1899 als een christelijke debatvereniging is langzaam uitgegroeid tot het huis van de internationale pop underground dat het nu is. VERA wordt met name zo bijzonder gemaakt door de mensen die er werken. Van de ruim 250 mensen die de tent draaiende weten te houden, krijgt nog geen 10 man betaald. Nu is Vera natuurlijk niet het enige poppodium dat gebruik maakt van vrijwilligers. Zo werken Simplon en 013 onder andere ook met onbetaalde enthousiastelingen. Maar geen enkel ander poppodium in Nederland heeft daadwerkelijk leden.

Navarone in Vera

Lid zijn van VERA betekent voor veel mensen, waaronder mijzelf, een gratis grote groep mensen om je heen die altijd voor je klaar staat. Binnen VERA worden vriendschappen voor het leven gevormd en iedereen kan je vertellen dat je, of je nu medewerker of oud medewerker bent, altijd een beetje verbonden blijft met VERA. 

Als “Veraan” mag je eigenlijk altijd het pand binnen. Mijn persoonlijke anekdotes zijn dat ik voor mijn tentamens heb geleerd in de “woonkamer” terwijl Superorganism aan de ontbijttafel naast mij zat. Of samen met dikke Dennis TV kijken. Na sluitingstijd blijft er vaak nog een groepje medewerkers hangen voor de na borrel waar je meestal niet van thuis komt voordat het licht wordt.

Ik vind het zelf knap hoe mensen vrijwillig nachten door willen en kunnen halen puur door hun passie voor muziek. Vera is echt mijn vereniging, maar zoals eerder benoemd zijn er meer poppodia die met vrijwilligers werken. Deze podia zouden niet kunnen bestaan zonder de passie van deze grote groep mensen. Je favoriete band kan waarschijnlijk niet naar jouw plaatselijke poppodium komen wanneer al deze medewerkers een vergoeding zouden krijgen. Heb je tijd over? overweeg zelf eens om bij een poppodia aan de slag te gaan, je doet de muziek wereld er een groot plezier mee. Je krijgt er zelf zoveel voor terug.

Verder Bericht

Vorige Bericht

Laat een reactie achter

© 2019 CHAOS Music Magazine

Thema door Anders Norén