Tekst: Susanne van Hooft
Foto’s: Bente van der Zalm

Gisteren startte de Europese tour van indierockband Catfish and the Bottlemen. Vorig jaar verscheen The Balance, het derde album van het Welshe viertal. Catfish and the Bottlemen staat garant voor een constante stroom van stevige gitaarliedjes met refreinen die erom vragen om mee gezongen te worden. CHAOS was erbij, in een propvol TivoliVredenburg.

Real Derek mocht de avond openen. Deze band rondom Doortje Hiddema en (voorheen LGHTNG) en Roy van Rosendaal (Figgie) maakt vrolijke en eigenzinnige indiepop. Dit doen ze zeker niet onaardig, maar echt op zijn plaats Real Derek hier vanavond ook niet. De lichte liedjes staan nogal in schril contrast met de muziek waar iedereen vanavond voor komt, die een stuk steviger en meer rechtoe rechtaan is. Real Derek klinkt sterker wanneer het wat meer uptempo gaat en de zang wat ruiger is, maar de aandachtsspanne van de zaal lijkt wat in te zakken bij de stukken waarbij er bijna fluisterend gezongen wordt. Dat de band uit Utrecht komt, maakt veel goed. 

Wanneer Catfish and the Bottlemen het podium betreedt, lijkt het alsof er een hogesnelheidstrein die maar weinig tussenstops maakt, wordt gelanceerd. CatfishandtheBottlemen_BentevanderZalmVanaf het eerste moment met ‘Longshot’ tot aan ‘Cocoon’ zo’n anderhalf uur later knalt de band in een hoog tempo de ene hit na de andere eruit. Zo energiek als de bandleden zijn, net zo gewillig is de zaal. De liedjes zijn niet moeilijk mee te zingen en dat wordt eigenlijk ook bij elk nummer van A tot Z en uit volle borst gedaan. Naarmate de avond vordert, wordt het moshen wat gedurfder en een een cirkelpit – aangemoedigd door zanger Ryan McCann- wordt niet geschroomd. Het blijft opmerkelijk hoe rekbaar de ruimte in een propvolle zaal is. De mensen vooraan in  Ronda moeten wel behoorlijk geplet zijn. McCann toont zich een bijna onvermoeibare frontman, hij weet een show van zijn zang- en gitaarkunsten te maken. Van voor naar achteren en van links naar rechts beweegt hij zich met microfoonstandaard en al over het podium. De andere leden zijn meer gefocused op hun eigen spel en dat klinkt lekker strak. CatfishandtheBottlemen_BentevanderZalmToch dreigt het concert na verloop van tijd een beetje eentonig te worden. Natuurlijk zijn het allemaal pakkende nummers en speelt de band met fijn snerpende gitaren en zware drums, maar door de constante stijl in de liedjes van de band, worden deze bijna inwisselbaar. Dat McCann tussendoor niet veel zegt en de trein verder raast, brengt ook geen wisselende dynamiek in de zaal. Er zijn zeker enkele muzikale uitspattingen, vooral wanneer de bandleden losgaan op hun instrumenten en de muziek wat duister en industrieel klinkt. Dan wordt het net wat spannender. Maar ja, daarvoor komen we misschien ook niet naar Catfish and the Bottlemen. Waarvoor wel? Een solide show met de nodige collectieve ontlading aan het slot. En dat krijgen we.

 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *