Het online magazine voor eigenwijze muziek

Boy Pablo in Paradiso: fans zijn niet te stoppen

Het is bijna half negen. Mensen kletsen nog een beetje na over hun dag met een biertje in hun hand of dansen en zingen mee op de liedjes die voorbij komen. Plotseling gaat het projectiescherm dat boven het podium hangt heel even aan als een test. Iedereen schrikt wakker en ontwaakt uit hun wereld en klinkt er heel hard gegil uit de zaal. Boy Pablo wordt aangemoedigd om het podium te betreden door het publiek dat collectief herhaaldelijk ‘Pablo’ roept. 

Het licht gaat uit en het introfilmpje begint nu toch écht te spelen. De band komt op en dan ook Nicolas Pablo Muñoz, de man waar het allemaal om draait. Afkomstig uit Noorwegen en gekleed in wit betreedt hij het podium als een echte ster. Slechts 21 jaar oud en nu al in de grote zaal van Paradiso, én op de podia van Coachella, Lollapalooza en Lowlands, staan is toch wel een prestatie. Vorig jaar dook hij opeens op en nu kent de hele indiewereld hem. Hij maakt vrolijke en zomerse indiepop. De band heeft veel plezier in het spelen en dat laten ze duidelijk merken. De vriendengroep die hier aan het werk is kent elkaar al jaren en staat hier echt omdat het dat zelf wil. Bij het tweede nummer stelt Muñoz zijn medebandleden al uitgebreid voor. Zij krijgen veel credits en aandacht gedurende het hele concert. Zo mag toetsenist Eric Tryland de rol van Jimi Somewhere op zich nemen in het duet ‘Never Cared’ en moet de gitarist meezingen met ‘ur phone’. Muñoz probeert af en toe een beetje Nederlands te praten ‘dangjewel’ en ‘ik hou van jou’. Sympathie voor deze man krijgen is niet moeilijk. Dit geeft hem een makkelijke avond. De gillende fans zijn niet te stoppen en springen, dansen, zingen en klappen met alles mee. Dat de nummers niet de meest originele zijn en zijn stem niet de beste, maakt voor hen dan ook niet meer uit. 

Verder Bericht

Vorige Bericht

Laat een reactie achter

© 2020 CHAOS Music Magazine

Thema door Anders Norén