Tekst: Ronald Renirie

Sinds debuutalbum METZ uit 2012 is de opwinding bij uw recensent voelbaar wanneer er een nieuwe plaat van het Canades METZ op de deurmat belandt. Maar bij nadere bestudering blijkt Automat niet het vierde album van METZ te zijn, maar een zoethoudertje tot die vierde plaat af is. 


Automat is een obscure verzameling van de eerste drie singles Soft Whiteout, Ripped On The Fence en Negative Space, plus hun b-kantjes, die de band uitbracht voordat ze tekenden bij het fameuze Sub Pop label. Slechts die laatste track belandde op het debuutalbum.
Automat laat haarscherp zien waar de noiserockers hun mosterd vandaan halen. Het geluid van een vroege Sonic Youth en Fugazi zijn al volop aanwezig in die eerste singles, maar ook de doeltreffendheid van Nirvana en Les Thugs is als een geestverschijning onderhuids aanwezig.
Aangevuld met eigenzinnige covers van Sparklehorse, The Urinals en Gary Numan maakt dat Automat tot niets meer of minder dan een interessant inkijkje in de psyche van METZ. Maar het doet vooral uitzien naar album nummer vier.